"Ela está no horizonte. Achegome dous pasos, ela alónxase dous pasos. Camiño dez pasos e o horizonte correse dez pasos mais aló. Por moito que eu camiñe, nunca a alcanzarei. ¿para qué serve a UTOPIA? Para iso serve: para camiñar." grasiñas a E. Galeano.
sábado, 17 de outubro de 2009
recuerdo viejos tiempos
creo que antes de nacer, cuando las horas perdidas llegaban al amanecer...
Sem comentários:
Enviar um comentário