vai a vida, coma cucarachas lamendo a merda e os residuos doutras vidas.
Chulos e putas, non chulos de putas senon chulos e putas, homes abandoados de toda sede e mulleres agardando ao macarra da súa vida.
i eu namentres remato na comisaría, afogado de licor café e durmindo a mona entre barrotes a espera de que quince días despois alguén se pregunte que foi de min, en que hombro rompín a chorar as 5 da mañá farto de alcol e por qué o ecuatoriano pequeño fixo iso por mín, axudarme a sair do cárcere rodeado de chulos e putas.
segunda-feira, 29 de março de 2010
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
Sem comentários:
Enviar um comentário