terça-feira, 16 de dezembro de 2008
vas con gorra
gorrona, puta, insalvable. E non miras ao camiñar pola rua vas con sancho panza en muller, as dúas de sempre dende hay 4 anos. Xa non quero que me mires, son outro pero ti non, ti non cambias. Gracias nena por non voltar, coma outras, gracias por deixarme a vivir, non creo que choraras coma min, nen que bebeses coma min nin que foderas coma o fixen eu, ti non eres así. Cada día estás igual ca o anterior, agora nin sequera os cumpreanos teñen importancia e xa esquecín os teus. Segues a odiarme, a mirarme cando me atopas e a túa faz é xeo puro, coma a maquinaria que levas por dentro. Non hay cartos no mundo para manter esa maquinaria.
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
Sem comentários:
Enviar um comentário